In de Banenbijlage van de Volkskrant van 19 mei stond een artikel over het toepassen van kaizen in Nederland. Verrassend genoeg ging het niet over toepassing in de industrie, maar over toepassing in de medische sector, in ziekenhuizen met name. Het St. Elisabeth Ziekenhuis in Tilburg en het VUmc in Amsterdam blijken er mee te experimenteren. En in de zorg is Stichting Zorgbalans in Noord-Holland al geruime tijd bezig met kaizen. De laatste keer dat ik hoorde over kaizen in de medische sector was toen de directeur van het ziekenhuis van Purmerend er belang in stelde. Dat zal ergens rond 1990 geweest zijn.
Kaizen wordt vaak vertaald als “continu verbeteren (in kleine stapjes)”. Het idee is dat de medewerkers op de werkvloer het beste weten hoe zij het proces kunnen verbeteren. Doordat zij voortdurend bezig zijn met verbeteren van op zich kleine details gaat de organisatie er voortdurend op vooruit. Het management moet die activiteiten natuurlijk wel van harte ondersteunen. Maar als zij dat doen dan zal het resultaat er ook naar zijn. De kwaliteit van het werk wordt beter, het product wordt beter en uiteindelijk is de klant tevreden.
Uit het verhaal in de Volkskrant blijkt dat de oude makke van dit soort kwaliteitsprogramma’s onveranderd is. Het hangt op de blijvende steun uit het management. In het artikel viel de niet van toepassing zijnde term efficiency. Het management zal dat snel vertalen als kostenbesparing. En daar wringt nu juist de schoen. Want er zal altijd geïnvesteerd moeten worden in kaizen. Mensen moeten getraind en begeleid worden. En bovendien gaat het niet om efficiency, maar om effectiviteit: doen wat de klant wil. Al dit soort programma’s gaat uiteindelijk stuk op dezelfde oorzaak. Als de lamlullen in het management zelf niet kaizen denken, dan komt er uiteindelijk weinig van terecht.

Eugenetica, het verbeteren van de soort door ingrijpen in het dna, roept bij velen schrikbeelden op van op maat gemaakte supermensen, die gekweekt worden voor een bepaald doel. De mens kennende zal dat wel neerkomen op soldaten en hoeren. Deze vrees lijkt mij niet ongegrond. Maar er bestaat een minder ver reikende vorm van eugenetica, waarbij we niet de soort verbeteren, maar alleen maar de slechte genen proberen uit te wieden. Zelfs dit is voor veel mensen nog een nachtmerrie. Maar er is iets voor te zeggen.
Het is allang zo dat wij mensen in leven kunnen houden, die het in de oertijd niet gered zouden hebben. Op zich is dat een goede zaak, het maakt ons mens, humaan. Maar als wij mensen in leven houden die een erfelijk gebrek hebben en die mensen planten zich voort, dan verspreidt dat gebrek zich door de populatie. De medische wetenschap is al zover dat we het niet meer hebben over één enkel gebrek, maar over honderden, misschien zelfs duizenden, afwijkingen. Het gaat daarbij niet om afwijkingen als een hazelip of een bloemkooloor. Denk eerder aan levensbedreigende afwijkingen, zoals ALS, taaislijmziekte en de ziekte van Crohn. Tegenwoordig wordt in een aantal gevallen, waarin de afwijking bekend is, voorlichting gegeven aan de potentiële ouders. Die dan alsnog kunnen beslissen het risico te nemen. Dit soort voorlichting wordt echter pas sinds kort gegeven. Zelfs als wij nu maatregelen zouden kunnen nemen, dan hebben honderden genetische afwijkingen zich al door de populatie kunnen verspreiden.
Blijft alles bij het oude, dat wil zeggen blijft de medische wetenschap zich steeds verder ontwikkelen, dan hoeft dat helemaal geen probleem te zijn. Vroeg of laat zullen we immers methoden vinden om de afwijkende genen alsnog te herstellen. Maar als er op een of andere manier een terugval komt in de economische ontwikkelingen en daardoor de fondsen voor medische ontwikkeling wegvallen, dan kan het een heel ander verhaal worden. Een deel van de menselijke populatie zal dan opgescheept zitten met ongunstige genen. Vallen we terug naar een primitief bestaan, dan is er weer niks aan de hand. Dan overleven die mensen niet. Maar komen we in een tussenvorm terecht waarin we de medische kennis die we hebben min of meer in stand kunnen houden, maar we niet meer de wondermiddelen kunnen maken om achteraf alles te herstellen, dan gaat het er grimmig uitzien voor de mens. De ongunstige genen zullen zich dan immers kunnen blijven vespreiden. Tot uiteindelijk iedereen een ernstig gebrek heeft. Dat lijkt me niet goed voor het voortbestaan van de soort.
Wat moeten of kunnen we er aan doen? Persoonlijk zou ik niet de leider willen zijn die tegen mensen moet zeggen:”sorry, u mag geen kinderen krijgen/verwekken, want u heeft slechte genen.” Onderzoek en voorlichting lijken mij de enige humane aanpak. Niets doen is in elk geval geen optie, want dat betekent dat het afwijzen van eugenetica leidt tot kakogenetica: het verslechteren van de soort door toe te staan dat slechte genen zich door de soort verspreiden.
Een duivels dilemma. Mensen met afwijkende genen beperkingen opleggen, kan het begin van een inhumane samenleving zijn. Maar iedereen de vrijheid laten houden zich voort te planten kan het begin van de apocalypse zijn.

De hypotheekrenteaftrek moet worden aangepakt. We roepen het allemaal, vriend en vijand. Met uitzondering dan van politieke opportunisten die het pas zullen roepen als zij weer een rondje “moslims pesten” kunnen binnenhalen. Een ding is me echter niet duidelijk: in geen enkel verhaal over de aanpak van de hypotheekrenteaftrek lees ik wat het doel is, en hoe het effect zal hebben. Daardoor staan mijn stekels al paraat voor actie. Als ik dan ook nog lees dat het vooral economen zijn die voor aanpak van de hypotheekrenteaftrek pleiten, dan staan al mijn stekels recht overeind.

Want waren het ook niet economen die mij tijdens mijn studie verzekerden dat wij in ons land helemaal geen landbouw en industrie meer nodig hebben? “Inderdaad meneer, wij kunnen in dit land allemaal leven van de dienstverlening”, was het antwoord van een professor economie op mijn enigszins sarcastisch bedoelde vraag.
Waren het ook geen economen die ons verzekerden dat het prima was om de groei te financieren met leningen, die in het jargon “krediet” worden genoemd? Juist door die groei zouden die leningen dan in de toekomst terugbetaald kunnen worden. Zijn het ook niet de economen die nu om het hardst roepen dat zij altijd wel gezegd hebben dat al dat lenen onverstandig was? Terwijl je ze in de jaren negentig daarover echt niet hoorde. En als er dan nog eens een econoom was die voorzichtig een waarschuwend vingertje hief, dan werd hij weggehoond door de collega’s en kon hij zijn carrière verder wel vergeten.
Waren het ook geen economen die ons alles hebben laten privatiseren? Omdat dat zo goed was voor de burger/consument. En wat een mooie resultaten hebben we daarvan. De spoorwegen zijn geprivatiseerd (min of meer). Dat merken we aan de prijs van het kaartje en aan de dienstregeling in de winter. De gezondheidszorg is geprivatiseerd. Met het gevolg dat je uren moet reizen voor een bepaalde behandeling. Maar goed, je kunt met de trein. Ook het ziekenfonds is geprivatiseerd. Nou moet ik eerlijk zeggen dat er veel mee mis was. Maar nu is er vanwege de kosten al bijna niets meer verzekerd. Chronisch zieken worden straks met zulke hoge kosten geconfronteerd, dat zij de blauwe pil niet eens meer kunnen betalen.
Een heleboel andere maatregelen die vanuit kostenoogpunt door economen werden bejubeld, pakken vaak desastreus uit. Laat ik de euro even buiten beschouwing, dan zijn daar de ov-chipkaart, de kabeltelevisie, de energiemarkt, telefonie, de betuwelijn, het pensioenstelsel, de schaalvergroting, noem maar op. De vrije markt blijkt op alle fronten vooral tot ongebreidelde oplichterij te hebben geleid. Waarvoor dan weer massa’s toezichthouders nodig zijn, die de kostenvoordelen verder uithollen.

Kortom, als economen roepen dat de hypotheekrenteaftrek moet worden aangepakt, dan weten we nu al wat ons te wachten staat. Vrijwel niemand zal meer een huis kunnen kopen. En huurwoningen zullen er niet zijn. Want als de overheid één ding heeft laten zien dan is het wel dat zij zulke grootschalige projecten als sociale woningbouw niet kan behappen. Dat wordt weer ouderwets dertig jaar wachten op een passende woning. Tegen de tijd dat je naar een kleine aanleunwoning wilt, krijg je eindelijk de ruime eengezinswoning die je dertig jaar eerder zo hard nodig had. Vraag nog eens aan een bejaarde hoe de woningmarkt in de jaren vijftig in elkaar zat. Dan krijg je een idee.
Mijn advies: luister in godsnaam niet naar economen, NOOIT. De hypotheekrenteaftrek kan best hervormd worden. Rijken hebben het helemaal niet nodig bijvoorbeeld. En onnodige risico’s mogen best worden uitgesloten. Maar het systeem als zodanig dient een doel. En dat doel bestaat nog steeds. Het heet passende woonruimte voor de burger.

Maak van het H-woord geen H-bom.

Als de overheid ergens op wil besparen, laat zij dan een numerus fixus instellen op de studie economie. 100 nieuwe studenten per jaar is meer dan genoeg. En bestudering van de vraagzijde wordt weer een verplicht onderdeel.

In zo’n tijd leven we nu. Hebben we eindelijk een politicus in de tweede kamer die tot op het bot eerlijk en rechtschapen is, die het verdomt om spelletjes te spelen, die genuanceerd met de complexe werkelijkheid omgaat, en dan staan we toe dat hij vertrekt. Omdat we kennelijk toch liever leugens hebben die niet waargemaakt kunnen worden, omdat we liever geloven dat het niet aan onszelf, maar aan anderen ligt, omdat we kicken op een tweede kamer die als een vechtende kluwen over het binnenhof rolt. Het doet me denken aan het schoolplein vroeger, waar de kinderen die in wezen aardig waren, maar geen grote bek hadden, werden weggetreiterd door het schorem van de straat. Dat toen overigens ook al in de brievenbus durfde te pissen. Dikkie heette het falderapes in mijn tijd, Geertje heet de treiterharses van nu.

De enige, echte Tea Party politicus van ons land, Geert, was weer danig in het nieuws. Hetgeen mij ertoe bracht om de hoofdpunten uit zijn partijprogramma op een rijtje te zetten.
1) Anti-Islam.
2) Hypotheekrenteaftrek moet blijven
3) AOW moet blijven
4) Tegen de PvdA, links, intellectuelen, grachtengordel, kunst, opleiding, enz.
Sorteer de vette letters iets anders en er staat HAAT. Is dat nou toeval? Hij heeft het ook altijd over “haatbaarden”. Een typering waar ik mij overigens wel in kan vinden. Toch denk ik niet dat het opzet is. Daardoor is het des te veelbetekenender.

Een bericht uit december 2010. Nog steeds actueel en bovendien een mooie inleiding op een komende aflevering uit “De verborgen apocalyps”.

In een onderzoek naar het effect van methylkwik op Ibissen in de Everglades (VS) hebben ecologen vastgesteld dat er bij een geringe hoeveelheid gif meer homoparen onder de vogels voorkwamen. De hoeveelheden aan het voedsel toegevoegd gif waren 0,05, 0,1 en 0,3 ppm. Ppm betekent parts per million, deeltjes per miljoen. 0,1 ppm staat gelijk aan een verdunning van 1 op 10.000.000. In de homeopathie zou men dit aanduiden met D7. Deze geringe hoeveelheid gif leidde ertoe dat het de mannetjes Ibissen niets meer uitmaakte of zij een mannetje of een vrouwtje bevruchtten. Een wetenschappelijk onderzoek, dus geen woord van kritiek. Maar als het homeopathie zou heten, als m.a.w. de onderzoekers gesproken hadden over D7 i.p.v. 0,1 ppm, dan zouden de slippendragers van de farmaceutische industrie (ook wel bekend als de vereniging tegen de kwakzalverij) het afdoen als een placebo-effect, omdat zulke verdunningen niet meer kunnen werken. Wie valt er hier nu weer eens gigantisch door het mandje met kwakzalf?

In dit recente nieuwsbericht klonk verbazing door. Hè, hoe kan dat nou? De vrije markt zegt toch dat de prijzen door concurrentie dalen. Soms vraag ik me wel eens af of onze politici in dezelfde wereld als wij leven. Dat, of VVD en CDA zijn de partijen van de dieven. Anders kan ik al die stompzinnige besluiten niet verklaren. Toen de prijzen werden vrijgegeven lang geleden, werden de meeste producten duurder. Hé, wat gek. Toen de huren werden geliberaliseerd stegen zij veel meer dan voorheen. Goh, wat raar. Toen de zorg werd geprivatiseerd, bedienden de directies eerst zichzelf met riante salarissen, nieuwe kantoren en PC Hooft tractoren. Daarna werd de zorg duurder. Hoe is het mogelijk? Dat doet het ergste vrezen voor de toekomst. Afschaffen van de hypotheekrenteaftrek zal leiden tot een woningnood die de naoorlogse situatie volledig doet verbleken. Invoering van de vlaktaks zal eerst de rijken rijker maken, daarna zullen die met ons geld naar een echt belastingparadijs vluchten en tenslotte zal ons land failliet gaan. VVD en CDA zullen daar verbaasd van staan. Dat, of zij zullen meevluchten.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.